Route

Uitgebreide reisomschrijving

Dag 2. Sofia, Rilaklooster, Sandanski - De bouwwerken van het geloof
Deze tweede dag was lang en vruchtbaar. Nu ik hier zo op mijn terras in Sandanski zit te pennen, heb ik het gevoel dat we al dagen in Bulgarije zijn. Het begon met een wandeling door het centrum van Sofia, natuurlijk de Nevski Kathedraal en het Russische kerkje met haar gouden koepels. Oef als ik alles op wil noemen pen ik mijn vingers i.
De Bulgaarse gids met haar charmante Nederlands en gezonde dosis humor, gaf veel informatie over geschiedenis, cultuur leefgewoonten en musea, ik moet er toch meer over gaan lezen. Ik wist echt niet dat ‘Cultuurhappen”zo leuk kon zijn.
Het Rilaklooster is nauwelijks te beschrijven, hoog in de bergen staat daar een imposant bouwwerk, een wonder van grootsheid en het Godsgevoel dat er vroeger was of wellicht ook nu weer is. De weg er naar toe deed ons allen zwijgen want de schoonheid om ons heen maakt ons letterlijk sprakeloos, zij is niet fotografeerbaar, dat zit gewoon in ons hoofd.
Met een volle buik en een glas wijn zie ik al uit naar morgen; Melnik en Bansko

Dag 3. Melnik, Rozhenklooster - Wijn en historie
Ik ben jaloers op de schrijvers die al het moois dat ons vandaag overkomen in fraaie en korte zinnen kunnen beschrijven. Melnik, het is niet voor te stellen dat dit kleine stadje met 300 inwoners nog niet zo lang geleden even groot was als Sofia. Wat en plaatje, in dat landschap vol pyramidevormige zandsteen formaties.
De weg naar het Rozhen klooster was tien kilometer hobbelen. Goede chauffeur trouwens die Mitko.
Rozhen, zou ik geen dorpje willen noemen. Een paar oude huizen, oude mensen, stalletjes met wijn, honing, kruiden en drankjes tegen alle kwalen. Aan de mooie oude hoofden te zien werken ze nog ook. Een kort maar sterk stijgend pad, goed voor de conditie maar niet voor mijn voeten, bracht ons via een klein kerkje, naar het klooster van Rozhen. Anders dan Rila, imposant, oud, lief, fraai uitzicht over de zandsteenformaties en de Griekse bergen, vol geschiedenis. Verlies ik mijzelf weer in allerlei superlatieven! Wij zijn met zijn vijven in 40 minuten vanaf het klooster via een redelijk stijl pad, met zonaanbiddende schildpadjes, afgedaald naar het centrum van Melnik, de anderen hadden net hun kopje koffie besteld toen wij arriveerden. Een beetje kunnen lopen is voor deze reis wel zo prettig.

Dag 4. Melnik naar Bansko -Samenvatting van Macedonische levensstijl
Ik realiseer mij dat ik gisteren niet heb gezegd dat wij inmiddels in Bansko zijn aangekomen nadat Wim in Sandanski uitgebreid het kuurcentrum heeft bekeken, dit uit hoofde van zijn beroep natuurlijk.
Gisteravond een spetterend diner met Macedonische live muziek en zingende danseressen of andersom. Kortom, folklore uit deze Bulgaarse provincie Macedonië. Te gek, zelfs mijn Wim kon het waarderen ondanks het soms hoge balkan-smartlap gehalte.
Vandaag een vrije dag, d.w.z wij konden kiezen uit een bergwandeling in het ruige Piringebergte, een stadswandeling door het wel zeer historische Bansko en een bezoek aan het schuilkerkje in Dobarsko, Natuurlijk hebben wij het allemaal gedaan. Toch wel prettig, twee nachten in hetzelfde hotel. Alle kleren zijn inmiddels gewassen en zo kunnen we licht blijven reizen.

Dag 5. Pirin en Dobarsko
Ik werd vanmorgen wakker omdat Wim een Macedonisch wijsje liep te neuriën. Was dat wel mijn Wim, de eeuwige wetenschapper? Op weg naar Plovdiv passeerden wij Belitsa, 10 minuten rijden en 40 minuten lopen is . 120.000 m2 beren reservaat. Verdeeld in 11 sectoren wonen hier 17 uit gedanste beren, sommigen mager en uitgewoond, sommigen gezellig en dik. Twee zelfs met een kunstgebit.
Na ruim een uur slingeren rond heuvels met dorpen op de top, stond er in het restaurant van een prachtig kuurhotel in Velingrad een rijke lunch op ons te wachten. De schat van een chauffeur deed voorkomen of de bus kapot was en wij liepen naar het kleine station voor een reis met het smalspoor stoomtreintje naar Septemvri, op weg naar Sofia. Natuurlijk stond de bus, “gerepareerd” op ons te wachten om ons naar Plovdiv te brengen. Leuk, zo’n kadootje van de organisatie.
Vanavond had ik eigenlijk geen zin om te schrijven maar deze reis zit zo vol verrassingen en hoogtepunten. Ik moet wel even gaan zitten om het voor een of ander nageslacht, op te pennen. Plovdiv is een grote stad, toch heb ik goed geslapen. Een wandeling gemaakt door de oude bovenstad, via het Etnografisch museum en het kerkje van de heilige Konstantin en Elena naar het conservatorium en het daarbij gelegen bijzonder historische openluchttheater. Onderweg veel fraaie panden die allen een museum of atelier herbergen, hoe die allemaal heten zoeken we thuis wel weer op, Wim schrijft niet onderweg en ik moet opletten waar ik loop met al die Bulgaarse kinderkopjes. Heerlijk hier alleen doorheen te dwalen. Gegeten in restaurant Tjutsjura, vers, warm, goed en de namen van de gerechten kan ik niet schrijven, maar het was vegetarisch voor mij. Ik had even genoeg van de grote lappen vlees. Welterusten, tot morgen, zelfde plaats zelfde tijd.

Dag 6. Velingrad en Plovdiv - Culturele hoofdstad van Bulgarije
Het Batchkovo klooster, gebouwd in 1083 door Grigor Bakuriani, een Georgische officier van het Byzantijnse rijk. Tweede in grootte maar totaal anders dan beide kloosters die wij eerder bezochten, een plaatje. In de twee kerkjes werd lustig getrouwd en gedoopt. Heerlijk konden we eindelijk eens in een kerk fotograferen. Ben benieuwd hoe onze fotoreportage eruit gaat zien. Heel bijzonder al die rood en witte bolletjes waarmee de bomen in de kloostertuinen volhangen. Dit zijn Martenitsa’s en volgens Maria, onze gids, bestaan er vele legendes over dit voorjaars gebruik. Deze poppetjes, bolletjes en andere rood en witte hangertjes worden 01 maart gegeven aan vrienden en familie en gedragen tot de eerste ooievaar is gezien of de eerste boom gaat bloeien. Daarna wordt hij in de boom gehangen. Zoals gezegd, de legenden zijn bijzonder en tekenen het Bulgaarse geloof, bijgeloof en cultuur. Uiteindelijk is alles terug te brengen op wat wij kennen als biddag voor het gewas. Terug naar de natuur dus.

Dag 7. Koprivstitsa, Rozenvallei, Shipka en Gabrovo
De zevende dag, geen kloosters vandaag, wel het historische stadje Koprivstitsa, ‘k hoop dat ik het goed schrijf, hier wordt elk jaar een folklorefestival gehouden en elke vijf jaar een groot festival, prachtig die foto’s. Ook heeft een postbode er hier voor gezorgd dat de bevrijdingsoorlog in 1878 een aanvang nam. De man was van adel en had een groot handelshuis, toch was hij postbode, waarschijnlijk de enige in het stadje. die kon lezen en schrijven, haha. Prachtig die vele huizen, de straatjes en pleinen, de lieve mensen, Trouwens in heel Bulgarije hebben we tot nu toe alleen maar lieve mensen ontmoet. Met weemoed het stadje verlaten en via een Trakische graftombe, Wim was hier ongelofelijk van onder de indruk. Op naar het Shipka kloosterkerkje dat een museum was, veel gouden koepels, niet echt oud en een eerbetoon aan alle gevallen soldaten in de bevrijdingsoorlog. Over de Shipkapas met een pas met prachtig uitzicht over de Rozenvallei. Wel allemaal links zitten, zijn we in de buurt van Gabrovo neergestreken in misschien wel het leukste hotel van deze reis. Gebouwd in kloosterstijl….. dus toch nog vandaag.

Dag 8. Bozency en Etar
Ik ga steeds korter schrijven, het groepje komt ook steeds dichter bij elkaar en de avonden worden gezelliger, dus langer. De Today’s highlights: het Etnografisch openluchtmuseum in Etar. Arnhem is groter, maar dit is toch wel heel bijzonder, het is eigenlijk een nagebouwd dorpje waar elk huisje een rabotilnitsa, werkplaatsje bevat. Hier werkt een Majstor met gereedschap uit vorige eeuwen, met kleine watermolentjes die draaibankjes aan het werk houden bij zilversmid, koperslager, instrumentmaker en houtbewerker. In alle ateliers gekeken en tot wanhoop van mij Wim veel handgemaakte prullaria, fantastische stoffen en een sjaal gekocht.

Dag 9. Naar de Tsarenstad -Onze keuze uit bijzondere musea -
De reis wordt steeds rustiger, we krijgen tijd om onze indrukken te verwerken en een terrasje te pakken.
Onze gids vindt iedere avond weer te gekke restaurants waar we binnen of buiten eten. Overigens is er nooit gehaast, iedereen krijgt alle tijd, best prettig. We hebben vandaag een bezoek gebracht aan het om de hoek gelegen plaatsje Bozjenci. Lief, mooi, heerlijk om alleen doorheen te dwalen. Kijk eens binnen bij de koffieshop tegenover de Mehana op het pleintje, een klein hotel en meester candyshop vol zoetigheden en kruidenmengsels.
Na een stop op verzoek bij het Drjanovo kloostertje, was de oude Tsarenstad Veliko Turnovo ons eindpunt, totaal aantal kilometers deze dag slechts 100. Maar veel gezien!! Arbanassi met de oude handelshuizen en misschien wel het mooiste schuilkerkje van Bulgarije, heeft op mij de meeste indruk gemaakt.

Dag10. Arbanassi en Veliko Turnovo
Vanmorgen de Tsarenheuvel “beklommen” Aan het begin van de reis, een obstakel, nu….. gewoon een frisse wandeling. , Wim heeft inmiddels 600 foto’s op zijn camera staan, mij duizelt het van alle geschiedenis, wat weet die gids toch veel en dan te bedenken dat ze ook uren kan zwijgen. Wat een fantastisch uitzicht over de stad en dat kerkje hier op de top. Het moet echt een hele onderneming zijn geweest om dit te veroveren. Waanzinnige stad, het uitzicht over de rivier Jantra, de historie hier, de moderne winkels en kleine ateliers. We hebben maar een DVD over Veliko Turnovo gekocht want alleen voor deze stad heb je al een paar dagen nodig. Gegeten in de mehana, wijnkelder-restaurant in oude stijl, Rond 10 uur naar de voet van de Tsarenheuvel gewandeld en de Laserlichtshow gezien. De moeite
waard als je iets van de vrijheidsoorlog tegen de Turkse overheersing afweet. Dat weten we inmiddels want daarmee zijn we regelmatig geconfronteerd. Deze lasershow wordt al meer dan 25 jaar opgevoerd, een goed spektakel, hoewel, Wim was onderhand wel aan een verfrissing nodig toe.

Dag11. Lovech en Troyan - Tussen Donau en Balkan
Bezoek aan Lovetch en Troyan. Na het ontbijt rijden we richting het centrale Balkan gebergte. Langs glooiende velden met de bergen op de achtergrond en de Donau-vallei komen we in het stadje Lovetch met zijn overdekte houten brug vol winkeltjes. Na de lunch slingeren we ons richting Troyan, een stadje bekend om haar pottenbakkers en pruimenjenever. Hier vindt u ook het Troyanklooster, het museum va Orechak en een bijzonder natuurhistorisch museum in Cherni Ossam. Traditioneel avondeten en overnachting in Sofia.

Dag12. Sofia-de hoofdstad - Van Serdica tot electronica, 7000 jaar Sofia
We zijn terug in Sofia. Wow je kan nauwelijks geloven dat het pas anderhalve week geleden was dat wij hier aankwamen. Vandaag zijn we naar Troyan gereden, via Sevlievo, een plaatsje waar de Amerikanen een hele grote toiletpottenfabriek hebben neergezet en daarmee de halve bevolking te ontlasten van dagelijkse armoe. Heerlijk langs de voet van de Balkan, prachtige velden en lieflijke dorpjes. Je ziet ik wordt nog romantisch op mijn leeftijd, maar het is dan ook echt mooi en rustgevend. Troyan, een bijna slapend stadje dat zijn plaatsje op de kaart te danken heeft aan Slivovitsj of wel pruimenrakia, houtindustrie, het fraaie pottenbakkerswerk en natuurlijk het klooster van Troyan. We hebben ze allemaal bezocht en geproefd. Een perfecte dag en goede opfrissing van wat we de afgelopen dagen hebben gezien en meegemaakt. In de namiddag hebben we hier in Sofia met een paar gelijkgestemden over de boekenmarkt gedwaald, natuurlijk weer veel te veel gekocht, inclusief truitjes van Gucci of hoe die meiden van ons dat noemen.
De avond was spectaculair, een afscheidsdiner in een mehana met folklore programma inclusief vuurdansen. Gelukkig dat het niet regende. Afscheid van onze gids. Er is wat afgeknuffeld en uitgenodigd. Ook de chauffeur kreeg de handen lang op elkaar, hij heeft ons slechts één maal laten schrikken, niet eens zijn schuld. Fantastische mensen en
Henk, wat een organisatie moet dat zijn in dit land zo’n team te vinden.

Dag13. Vliegreis naar Amsterdam
Vroege vogels..….. Dank namens Wim en mijzelf. Oh ja, je mag mijn verslag gebruiken als je het leuk vind.

Extra reisinformatie